Sayar Abbas
Yozgat'ta doğan ve orta öğrenimini orada tamamlayan Abbas Sayar, ekonomik koşulları el vermediği için İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü tamamlayamadı. Gazete satıcılığı, kitapçılık, matbaacılık ve çiftçilik yaptı. Fakülteye devam ettiği sıralarda çıkardığı düşünce ve sanat dergisi "Bozlak"ı, 1948 yılından sonra "Bozok" adıyla yayınladı.
Birçok edebiyatçı gibi Abbas Sayar da edebiyata şiirle başlamıştır. 1946 ila 1953 yılları arasında "Gönül Sandalı", "Sereserpe", "Neco'ya Mektuplar", "Gibi" adlı dört küçük kitapçık çıkarmış daha sonra da romana yönelmiştir. Romanlarında genellikle Anadolu'yu, doğduğu yerleri mekân seçerek, kırsal kesimde yaşayan insanların sorunlarını, daha çok gözlemlerinden yola çıkarak yalın ama gerçekçi bir anlatımla gözler önüne serer. Yazarın en bilinen romanı 1970 TRT Roman Başarı Ödülü kazanan "Yılkı Atı"dır. Abbas Sayar, bu romanında yaşından dolayı işgöremez hale gelen bir atın ekseninde, Anadolu'nun herhangi bir kasabasındaki ilişkileri, yaşam koşullarındaki sıkıntıyı ve doğa şartlarını anlatır. Diğer romanlarında da köyü ele alarak ahlâksal yapıyı, evlilik sorununu, toplumsal değişimin köy insanı üzerinde yarattığı yıkımı, sosyo-ekonomik nedenlerden doğan köyden kente göç sorununu, kentte de mutlu olamayan insanların Almanya'ya işçi olarak gidişini işlemiştir.

12 Ağustos 1999'da Ayvalıkta yaşamını yitiren yazar "Çelo" adlı romanıyla 1973 Türk Dil Kurumu, "Can Şenliği"yle de 1975 Madaralı Roman Ödülü sahibidir.

Eserleri
Roman: Yılkı Atı (1970), Çelo (1972), Can Şenliği (1974), Dik Bayır (1977), Tarlabaşı Salkım Saçak (1987), Anılarda Yumak Yumak (1990)
Hikâye: Yorganımı Sıkı Sar (1977)
Vecizeler: Noktalar (1991)
Şiirler: Bolluğa Takılan Ses (1991)